poniedziałek, 6 sierpnia 2018

Język bengalski 01. Wstęp.


Chcę dzisiaj przedstawić Ci nową serię na blogu związaną z językiem bengalskim. W 1. i 3. poniedziałek miesiąca będą pojawiać się wpisy z tego cyklu. Mam nadzieję, że okażą się one pomocne, a wiedzę z nich będziesz mogła używać w praktyce. Będzie nie tylko gramatyka, ale również słownictwo i krótkie dialogi. Nie będzie tutaj lekcji z pisma, gdyż nie czuję się na siłach, żeby to wszystko przedstawić. Sama dopiero raczkuję i rysuję szlaczki. Postaram się, aby były to przydatne na co dzień rzeczy. Sama w domu uczę się dość nieregularnie i liczę na to, że te lekcje usystematyzują moją naukę. Dzisiejsza lekcja będzie typowym, nudnym, lecz potrzebnym wstępem. Dowiesz się trochę o historii tej mowy oraz kilku ciekawych faktów.

Język bengalski jest językiem z grupy indoaryjskiej i istnieje, jako odrębny język wraz z dialektami, od ok. X wieków. Była to mowa używana przez ludzi zamieszkałych krainę Bengalu. Starszą formą przed współczesnym bengalskim był język Abahattha. Nazwa bangla wywodzi się z XVI wieku, kiedy z czasem perska nazwa tego języka zabān-i-Bangālah (język krainy Bangalah) używana przez większość ludzi przekształciła się w bangālī zabān, czyli język bangali. Z tej wersji powstały w czasie późniejszym bengalskie nazwy, które nawiązują do sanskryckiej nazwy krainy Bengalu- Banga. Brzmią one obecnie bānla (w mowie potocznej), bāmla bhaāsā, banga bhāsā.

Co ciekawe, pierwsze książki gramatyczne były napisane przez o
bcokrajowców bez bengalskich liter. Dopiero w 1833 roku Banglijczyk Rammohan Roy opublikował swoją pracę na temat jego ojczystego języka.

Jest to oficjalny język urzędowy nie tylko w Bangladeszu, ale również w kilku stanach Indii (Kalkuta, Bengal Zachodni, Asam, Tripura oraz terytorium Andamany i Nikobary). Szacuje się, że po bengalsku porozumiewa się ponad 210 mln osób, co sprawia, że jest to siódmy, najczęstszy język narodowy na świecie. Aż 98 % osób zamieszkałych w Bangladeszu uważa go za język ojczysty.

21.02 w Bangladeszu obchodzi się Dzień Języka Ojczystego, który został ustanowiony przez UNSECO na cześć wydarzeń z 1952 roku. Ówczesny Pakistan Wschodni (dzisiejszy Bangladesz) próbował ustanowić urdu, jako jedyny, urzędowy język, chociaż użytkowników j. bengalskiego było więcej. Studenci postanowili zaprotestować. W strajku tym zginęło kilka osób. Rząd Pakistanu postanowił, pod naciskiem protestujących, uznać bengalski za jeden z języków urzędowych.

Literatura bengalska jest bardzo rozbudowana i uznawana za jedną z najpiękniejszych w Azji, dodatkowo uważa się, że kilka hymnów pobliskich krajów zostały stworzone dzięki inspiracji zaczerpniętej z niej.

A co z pismem?
Tutaj wszystko jest bardziej skomplikowane niż mogłoby się wydawać. Bengalski ma
własne pismo bāmla lipi, które wywodzi się z pisma brahmi (najstarszy system pisma indyjskiego). Jedno słowo może być czytane w różny sposób, przez co ma też inne znaczenie. Dlatego ważne jest, aby mieć styczność z tym językiem regularnie, bo sama nauka na sucho nie przyniesie oczekiwanych efektów. Znaki w tym alfabecie, to grafemy, których jest aż 52! Ich kolejność została zapisana według tego, jak są wymawiane: od głosek otwartych do głosek szczelinowych. Pismo czytane jest od lewej strony do prawej.

Mam nadzieję, że udało mi się streścić najważniejsze informacje i nie zanudziłam Cię aż tak bardzo. Kolejna lekcja będzie już tą właściwą i obiecuję, że pojawi się pierwsze słownictwo. Postaram się, aby każdy post na koniec miał możliwość ściągnięcia go w formie pliku pdf. I chcę Cię też uprzedzić, w bengalskim gramatyki jest od groma, a wyjątków jeszcze więcej. Następna lekcja już za dwa tygodnie.

Udanego poniedziałku. 🙂

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Cześć

authorMam na imię Klaudia i od kilku lat mieszkam w Berlinie. Lubię pisać o mojej poplątanej codzienności i równie poplątanej rodzinie.
Więcej →



Popularne posty